Γράμμα από την Arcata

Μαρ
06

Ντρέπομαι βαθειά

Πήρα τηλέφωνο στην Ευρώπη στις δυο τα ξημερώματα, ώρα Μεσογείου. Καμία απάντηση, μάλλον θα κοιμούνται σκέφτηκα. Πως γίνεται λέω μέσα μου, το Αιγαίο ξενυχτάει τους καλοκαιρινούς μήνες μέχρι πρωίας. Τα Σμυρνέικα τραγούδια, μου τα μάθε η γιαγιά μου, μιας και με ρωτάς τόσα χρόνια. Η γιαγιά μου η Ζαφείρω, όπως την φώναζαν στο χωριό της την Κλεπά. Τραγούδαγε τις μουσικές της Ανατολής για να κοιμηθώ και εγώ δεν ήξερα ελληνικά ψυχή μου, βλέπεις γεννήθηκα σε άλλη γη ξένη, βλέπεις η μάνα μου ειναι αλλοδαπή.

Ξέρεις τι μου λένε όταν τους λεω είμαι μισή Μεξικάνα; Ήξερε λέει τι έκανε ο πατέρας μου και α και ου ποσο εξωτική είμαι. Ξερνάω τα συκώτια μου. Ντρέπομαι να μιλήσω για την ξενιτιά μου εδώ, όταν άνθρωποι κυνηγώντας την ζωή, πνίγονται στις θάλασσες που αγάπησα.

Στις θάλασσες που επιχειρηματίες χρεώνουν τις ξαπλώστρες για να κάνουν μόστρα ηθοποιοί και τραγουδιάρες, ντρέπομαι. Αλήθεια σου λεέ,ντρέπομαι /που δεν κάνω κάτι, που το μόνο που μπορώ να κανω ειναι να πω στην αλλοδαπή μητέρα μου, "δώσε ολα τα ρούχα που δεν πήρα μαζί μου". Ντρέπομαι. 
Μαρ
01

Naked under her dress

"...Ξέρω τι νιώθω. Βλέπω μέσα μου, πριν δω έξω μου, και τίποτα δεν ταιριάζει, μοιάζω με σπασμένο βάζο.

Ξέρω. Ακούω μια μουσική από κάπου μακριά. Έχω ξανά έρθει σε αυτή τη ζωή και θα ξανάρθω. Δεν ανήκω εδώ, στα λούσα και την πολυτέλεια. Ανήκω εκεί που η ζωή πονάει. Δεν φοβάμαι, και αυτό είναι τρομακτικό, το να είσαι ατρόμητος.

Βλέπω ένα στρώμα κρεβατιού, έτοιμο να με καταπιεί.
 
Εκείνος. Ο τρόπος που με κοιτάζει, ο τρόπος που με ακουμπά. Τα χέρια του και το μυαλό του. Τα μάτια και τα χείλη του. Ο τρόπος που χώνει τα δάχτυλα του μέσα μου.
 
Ο τρόπος που μου γλείφει τα μάγουλα, ο τρόπος που με γλείφει. Με λύνει. Έτσι, μπορώ και γράφω.
Δεκ
31

Άι φίλ τίπσι

Τόμ χθές το βράδυ είδα λέει στον ύπνο μου ότι μου πέσανε όλα τα δόντια.12460095 10153449600427872 1102739610 n

Σάπια μαύρα όλα μου έπεφταν από το στόμα ένα ένα, και εγώ φώναζα "Μαμά, διψάω".

Δεν είναι καθόλου καλό σημάδι το σάπιο το δόντι Τόμ, κακοτυχία, θάνατοι, σκοτεινά πράγματα. Μη γελάς γι'αυτό αποφάσισα να σου γράψω μετά από τόσο καιρό.
Ναι Τόμ, δε σου γράφω γιατί ποτέ δεν απαντάς.

Όλο με παίρνεις τηλέφωνα μεθυσμένος και μου λες γράψε μου δυο λέξεις , σου γράφω δεκαπέντε και δεν απαντάς ποτέ.΄Νόμιζα ότι είναι αμιγώς ελληνική συνήθεια αυτή, αλλά μάλλον κάνω λάθος. Σαν σήμερα πέθανε η μαμά. Μπορεί γι αυτό να είδα και το όνειρο.

Το σπίτι αυτό είναι τεράστιο κι όμως νιώθω να πνίγομαι. Πως να στο πω σαν εγκλωβισμένη. Είναι φορές που ψάχνω μα βρω την πόρτα και δεν την βρίσκω.
 
Πότε ήταν, εχθές κοίταξα έξω από το παράθυρο του σαλονιού και τρόμαξα. Δεν είχα καταλάβει ότι έχουμε πόλεμο."Πάλι γαμώτο" σκέφτηκα. Πάνω που είχα αρχίσει να κάνω σχέδια.
Μαϊ
18

"Το βραβείο κοινού σήμανε το πράσινο φως για να θυμηθώ την προσωπική μου αλήθεια"

Από τον θίασο που εργαζόμουν στο Βέλγιο έφυγα λόγω διαφωνιών στα οικονομικά. Όχι ότι μου δόθηκε δηλαδή η επιλογή. Έτσι όμως δουλεύει το σύστημα δυστυχώς παντού. Η τέχνη γίνεται επιχείρηση zaf84και ο καλλιτέχνης απλώς ένας υπάλληλος, που αν δεν συμφέρει την εταιρία δε μπορεί να συνεχίσει να εργάζεται για αυτήν.

Γύρισα στην Ελλάδα βαθιά θλιμμένη γιατί μου έγινε αυτή η αποκάλυψη και έσπασε το ροζ συννεφάκι μου. Τώρα λέω ευτυχώς.

Φοβήθηκα στην αρχή, πολύ.

Φοβήθηκα για το τι θα απαντάω στην αγαπημένη ερώτηση των ηθοποιών: Που είσαι τώρα;

Φοβήθηκα το πουθενά.
Απρ
14

To όνομα μου θα ήταν Μαίρη

Το όνομά μου είναι Μαίρη.zaf12
Την μητέρα μου την λένε Ρενεέ και τον πατέρα μου Κέβιν.
Είμαι μισή από την Γαλλία και μισή από την Αριζόνα.
Γεννήθηκα και μεγάλωσα στη Λυών.
Σπούδασα διεθνείς και ευρωπαϊκές σπουδές στο πανεπιστήμιο της πόλης μου και έκανα το μεταπτυχιακό μου στις Βρυξέλλες.
Αγαπώ την μουσική.
Παίζω λίγο πιάνο αλλά πολύ καλό κλαρίνο.
Πριν το μεταπτυχιακό μου έκανα το γύρο της Ευρώπης με  2 φίλους.
Στην Βαρκελώνη γνώρισα τον Τζουάν και ερωτευτήκαμε.

Ερωτευτήκαμε και χωρίσαμε περίπου δυόμισι φορές και μετά παντρευτήκαμε.
Μένουμε σε ένα μικρό αλλά ζεστό διαμέρισμα στο Παρίσι στο 3ο διαμέρισμα.
Διδάσκω στο πανεπιστήμιο της Σορβόνης sυγκριτική πολιτική και τα Sαββατοκύριακα παίζω με την κρατική ορχήστρα.
Κάνω ποδήλατο, περπατάω πολύ, έχω δύο καλές φιλές,αρκετούς γνωστούς, κολυμπάω, μ’ αρέσουν τα μαλλιά μου, σιχαίνομαι τις φακίδες μου.