Ο χώρος της εβδομάδας

Μαϊ
22

Η επιλογή της εβδομάδας: "Ρίτα & Ντύλαν & Φαίδρος & Φάμκε" σε σκηνοθεσία Γρηγόρη Χατζάκη

Από τις 20 Απριλίου έχει ξεκινήσει στο Σύγχρονο Θέατρο η παράσταση Ρίτα & Ντύλαν & Φαίδρος & Φάμκε, το νέο, ακυκλοφόρητο έργο του Αύγουστου Κορτώ σε σκηνοθεσία Γρηγόρη Χατζάκη.  Ένα άκρως ρεαλιστικό, σύγχρονο, σαρκαστικό κείμενο που περιγράφει την ζοφερή πραγματικότητα που ζούμε με έναν χαρισματικό τρόπο, που αφήνει μια ηλιαχτιδά αισιοδοξίας να μπει από τις γρίλιες του παραθύρου μιας γκαρσονιέρας 28 τ.μ.
 
"Ερωτας στα χρόνια της γκαρσονίερας" θα μπορούσε να είναι ο εναλλάκτικος τίτλος.  Ένας έρωτας που μπορεί να ανθίσει κάτω από περίεργες συνθήκες και εξωφρενικές, ίσως, καταστάσεις. Μέχρι να φτάσουμε όμως στην αγάπη και στο ευτυχισμένο τέλος θα έχουν περάσει από μπροστά μας όλες οι σύγχρονες νευρώσεις των Ελλήνων.  Το ποταπό σπορ της like επιβράβευσης που μπορεί να σου ανεβάσει ή να σου ρίξει την διάθεση, η ψεύτικη ζωή που πολλοί ζουν μέσα στο διαδίκτυο, το instagram, η σχεδόν ψυχαναγκαστική μας διάθεση να τραφούμε με stevia (που πραγματικά αμφιβάλλω αν κάποιος έχει δει έστω σε φωτογραφία το περί ου ο λόγος φυτό), την αγωνία μας για το μέλλον αλλά και για να ερωτευτούμε, αλλά και όλες τις επαγγγελματικές και ερωτικές ανασφάλειες της γενιάς των τριαντάρηδων.
Μαϊ
15

Η επιλογή της εβδομάδας: "Χαρτοπόλεμος" του Βαγγέλη Ρωμνιού σε σκηνοθεσία Γιώργου Παλούμπη

Εκείνο που ξεκάθαρα με κέρδισε στην παράσταση του Βαγγέλη Ρωμνιού, σε σκηνοθεσία Γιώργου Παλούμπη, είναι η σαφέστατη ελληνική γραφή τόσο στο κείμενο όσο και στη σκηνοθεσία του.
 
Υπήρξαν στιγμές φρικιάστικά αληθινές με την καθημερινότητα που βιώνουν τα περισσότερα ελληνικά σπίτια, μέσα στην κρίση αλλά και έξω και πέρα από αυτήν.
 
Η αγωνία της επιβίωσης, του "πως να τα βγάλουμε πέρα, και αυτό το μήνα", τα χρεωμένα νοικοκυριά, πως όλα αυτά επηρρεάζουν τις οικογενειακές σχέσεις πότε δημιουργώντας διχόνοια και πότε συσφίγγοντας ακόμα περισσότερο τους ιερούς δεσμούς.
Μαϊ
07

Η επιλογή της εβδομάδας: «Ο Μορφωμένος» στο Θέατρο 104

"...Σκάσε, ρε κωλόπαιδο, μη σε καθαρίσω... Τέτοιος ήμουν. Ένας φασίστας."

Με αφορμή την ιστορία του στρατιώτη που οδηγούσε το άρμα που εισέβαλε στο Πολύτεχνείο τη νυχτα της 17ης Νοεμβρίου 1973, ένα ολόκληρο σύστημα διαφθοράς συνειδήσεων στιγματίζεται στη σκηνή του 104 δια στόματος Κωστή Καλλιβρετάκη σε σκηνοθεσία του ταλαντούχου Κωνσταντίνου Μωραϊτη σε ένα κείμενο που έχουν επιμεληθεί οι ίδιοι με την Ελένη Τριανταφυλλοπούλου.
Απρ
30

Η επιλογή της εβδομάδας: "Πλατεία Ηρώων" σε σκηνοθεσία Δημήτρη Καραντζά

Το σκηνικό λιτό. Μια σιδερώστρα, μια βαλίτσα, κάποιες κούτες, ζευγάρια ανδρικά παπούτσια και διάφορα άλλα μικροπράγματα. Στο βάθος ένας μεγάλος καθρέφτης, όπου καθρεφτιζόμαστε εμείς, οι θεατές, σα να θέλει ο σκηνοθέτης/δραματουργός να μας κάνει να παρατηρούμε τις ίδιες μας τις αντιδράσεις στα δρώμενα. Στη μέση του σκηνικού ένας μικρός κρατήρας, είναι αυτός που δημιουργήθηκε στο έδαφος μετά την πτώση/αυτοκτονία του καθηγητή.

Ενός καθηγητή που για αρκετή ώρα δε γνωρίζουμε καν το όνομά του, που είναι νεκρός πλέον, αλλά που η παρουσία του είναι εξαιρετικά έντονη και που η ιδιότητά του ακούγεται επαναλαμβανόμενα σε όλες τις πτώσεις από την οικονόμο του σπιτιού, την 60χρονη κα Τσίτελ (Κ.Καραμπέτη) και τη βοηθό της Χέρτα (Σύρμω Κεκέ). Μοιάζει ένα είδος μνημοσύνου στον μόλις αποδημήσαντα, ένα μνημόσυνο με ένταση και συναισθηματική φόρτιση.
Απρ
08

H επιλογή της εβδομάδας: "Ολεάννα" στο Olvio

“Όμορφος κόσμος ηθικός,αγγελικά πλασμένος"!  Ο στίχος αυτός του Διονύσιου Σολωμού μου ερχόταν συχνά στο μυαλό, όσο παρακολουθούσα την παράσταση “Ολεάννα” του Ντέιβιντ Μάμετ στο θέατρο Olvio, έργο γραμμένο το 1992.  Και φυσικά τον σκεφτόμουν με πικρία, για τη διαπίστωση του αντιθέτου κι όχι με την γλύκα του ποιητή.
 
Η ιστορία ξεκινά στο γραφείο ενός μεσήλικα καθηγητή κολλεγίου (Δημήτρης Πετρόπουλος), ο οποίος μάλιστα βρίσκεται σε μια κρίσιμη καμπή της καριέρας του, καθώς περιμένει την αξιολόγησή του από την επιτροπή, ευελπιστώντας σε μονιμοποίηση.  Η ζωή του μάλλον τακτοποιημένη, οικογενειάρχης, πρόκειται να αγοράσει και καινούργιο σπίτι.

Αυτόν τον καθηγητή επισκέπτεται η φοιτήτριά του (Κατερίνα Παπουτσάκη), που μόλις έχει αποτύχει σε κάποια εργασία της, προκειμένου να την καθοδηγήσει, ώστε να βελτιώσει τις επιδόσεις της.  Δείχνει αγχωμένη, ταλαιπωρημένη γενικότερα από τη ζωή της.  Κάτι που επιβεβαιώνεται αργότερα, όταν κάνει νύξη για την οικονομική της κατάσταση. Έχει πολλά κενά και απορίες και μέσα σε μια διαρκή νεύρωση και άγχος κρατά σημειώσεις.