Ο χώρος της εβδομάδας

Φεβ
13

Η επιλογή της εβδομάδας: Μια μέλισσα τον Αύγουστο

Το να μεταφέρεις μια ταινία στο θεατρικό σανίδι, είναι πραγματικά πολύ δύσκολο εγχείρημα, μιας και το θέατρο δε σου προσφέρει την πολυτέλεια των φυσικών σκηνικών του εξωτερικού χώρου, πόσο μάλλον όταν καλείσαι στο αυστηρό πλαίσιο της θεατρικής σκηνής να στήσεις μια παραλία, και να φτιάξεις ατμόσφαιρα καλοκαιρινής αυγουστιάτικης ημέρας.
 
Κι όμως, παρ’ όλες τις αντικειμενικές δυσκολίες του εγχειρήματος, ο Βαγγέλης Λάσκαρης, με τη συνδρομή της σκηνογραφίας του Γιώργου Λιντζέρη, κατάφερε με εξαιρετικό και απλό τρόπο να μας μεταφέρει στην απομονωμένη ακτή ενός νησιού και να γίνουμε συνλουόμενοι με την παρέα της παράστασης “Μια μέλισσα τον Αύγουστο” του Θοδωρή Αθερίδη, στο Vault Theatre Plus

Το στόρυ γνωστό και από την ταινία: 

Ιαν
30

Η επιλογή της εβδομάδας: "Η Δίκη του Κ." σε σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου

Ένας μετρονόμος ηχεί καθ’ όλη τη διάρκεια της παράστασης. 

Hδη λοιπόν από την έναρξη του έργου ο ήχος δημιουργεί στον θεατή την αίσθηση του καθορισμένου, με αυστηρή ακρίβεια μετρημένου και σχεδιασμένου, απ’ όπου η δυνατότητα διαφυγής, παράκαμψης ή ανυπακοής καθίσταται αδύνατη.

Διότι ο μετρονόμος αποτελεί το πλέον αποτελεσματικό σύμβολο του ελέγχου.

Ιαν
27

Η επιλογή της εβδομάδας: "Φιλιώ Χαϊδεμένου" στο Θέατρο Βεάκη

Η Φιλιώ Χαϊδεμένου γεννήθηκε το 1899 στα Βουρλά της Μικράς Ασίας. Έζησε ευτυχισμένα χρόνια με την οικογένειά της σε ένα τόπο γεμάτο ζωή, παραγωγικότητα, αγάπη. Μοναδική πληγή των παιδικών της χρόνων η απομάκρυνσή της από το σχολείο για να μάθει την τέχνη της μητέρας της.

1922 / Μικρασιατική Καταστοφή. Η Φιλιώ έζησε γεγονότα που μοιάζουν να μην μπορούν να συμβούν. Με την οικογένειά της (που φυσικά υπέστη τραγικές απώλειες) αγωνίστηκε να επιβιώσει, πίστεψε στην ζωή, ακολούθησε το ένστικτό της και την μοίρα της και βρέθηκε σε ένα καράβι για την Ελλάδα. Ένα καράβι που έφευγε (το που πήγαινε δεν είχε ούτε σημασία, ούτε αξία). Και πίσω η Σμύρνη καιγόταν.

Στην Ελλάδα κάποτε η ζωή -που πάντα κινείται προς τα μπρος- συνεχίστηκε. Η Φιλιώ πάτησε γερά στις ρίζες της, προσαρμόστηκε στις εποχές, κινήθηκε ανάμεσα στους ανθρώπους και έφτιαξε την δική της οικογένεια, το δικό της σπίτι, την δική της περιουσία. Έζησε χρόνια δύσκολα (Κατοχή, Εμφύλιος…), αλλά κατάφερε όχι μόνο να επιβιώσει, αλλά και να δημιουργήσει. Ακολούθησε την φυσική της κλίση προς τα γράμματα και την μόρφωση και όχι μόνο κέρδισε εκείνο που είχε στερηθεί, αλλά έγραψε και ένα βιβλίο – παρακαταθήκη για την ελληνική ιστορία με όλα όσο είδε και ένιωσε.

Ιαν
24

Η επιλογή της εβδομάδας: "Αυτόχειρ" σε σκηνοθεσία και ερμηνεία Κώστα Παπακωνσταντίνου

Η παράσταση βασίζεται στο ομώνυμο διήγημα του Μ. Μητσάκη γραμμένο εκατό και πλέον χρόνια πριν, παραμένει όμως διαχρονικό και ανεξίτηλο στη μνήμη και στην ψυχή μας..Η ιστορία μας είναι φαινομενικά απλή ωστόσο κρύβει ένα βάθος που αναδύεται αβίαστα και θαρραλέα..

Ένας συγγραφέας περιπλανιέται στην Πάτρα των αρχών του 20ου αιώνα, βλέπει, αισθάνεται και οσφραίνεται τις μυρωδιές και τ΄ αρώματα μιας άλλης εποχής..

Άξαφνα μαθαίνει για την αυτοκτονία ενός ξένου μέσα σ΄ ένα ξενοδοχείο..Ποιος ήταν ο ξένος; Γιατί το έκανε; Γιατί έφυγε τόσο απλά και απροσδόκητα;

Ιαν
18

Η επιλογή της εβδομάδας: Το μαύρο χιόνι σε σκηνοθεσία Κώστα Φιλίππογλου

Η παράσταση "Μαύρο Χιόνι – Το ημερολόγιο ενός μακαρίτη" αποτελεί διασκευή από την Δήμητρα Κονδυλάκη και του Κώστα Φιλίππογλου που βασίζεται στο ημιτελές Θεατρικό Μυθιστόρημα ή αλλιώς Έργα και ημέρες ενός μακαρίτη του Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ, ενός από τους σημαντικούς εκπροσώπους της ρωσικής λογοτεχνίας, γεννημένου το 1891 στο Κίεβο.

Τα έργα του Μπουλγκάκοφ έπεσαν θύμα της λογοκρισίας από το καθεστώς της Ρωσίας για πρώτη φορά το 1929, μια εποχή όπου πολλοί Ρώσοι διανοούμενοι λογοκρίθηκαν, φυλακίστηκαν και εξορίστηκαν με αποτέλεσμα έργα του να σταματήσουν να δημοσιεύονται και θεατρικά του να αφαιρούνται από τα ρεπερτόρια των Μοσχοβίτικων Θεάτρων.

Ένα χρόνο αργότερα, και ενώ έχει προηγηθεί επιστολή από τον Μπουλγκάκοφ στον Στάλιν ζητώντας να αποκατασταθεί η καριέρα του στο θέατρο ή να αποχωρήσει από την Ρωσία, ο ίδιος ο Στάλιν θέτει υπό την προστασία του τον Μπουλγκάκοφ και του δίνει εργασία στο Θέατρο Τέχνης της Μόσχας, το οποίο σταδιακά αρχίζει  να ανεβάζει ν και πάλι παραστάσεις των έργων του. Η εύνοια αυτή όμως δεν θα διαρκέσει για πολλά χρόνια και το1939, τα έργα του θα απαγορευτούν για δεύτερη φορά...