Ο χώρος της εβδομάδας

Μαρ
16

Η επιλογή της εβδομάδας: "Νίκη" σε σκηνοθεσία Σταμάτη Φασουλή

Το βραβευμένο με το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος, μυθιστόρημα του Χρήστου Α. Χωμενίδη «Νίκη» ζωντανεύει στη σκηνή του Θεάτρου του Κέντρου Πολιτισμού «Ελληνικός Κόσμος», σε διασκευή των Σταμάτη Φασουλή και Γιώργου Λύρα υπό τις σκηνοθετικές οδηγίες του πρώτου.
 
Η Νίκη αμέσως μετά τον θάνατο της το 2008 αποφασίζει να κάνει ένα ταξίδι στο χρόνο, από τις αρχές του 20ου αιώνα έως το 2008 και να μας αφηγηθεί τη ζωή της.
 
Μικρασιατική καταστροφή, Κατοχή, Εμφύλιος και πολλές ακόμη στιγμές από την ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας περνούν από μπροστά μας και μαζί με αυτές και η ζωή της Νίκης και των δικών της ανθρώπων.…
 
Το ταξίδι δεν ήταν εύκολο μέχρι να καταλήξει στο προσωπικό της λιμάνι μέσα από τον έρωτα.
Μαρ
08

Η επιλογή της εβδομάδας: "Ο φόβος τρώει τα σωθικά" σε σκηνοθεσία Σίμου Κακάλα

Η εμβληματική ταινία «Angst Essen Seele Auf» (Fear Eats The Soul) του 1974, ορόσημο στη καριέρα του Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ, ζωντανεύει στο Υπόγειο του Θεάτρου Τέχνης σε μια συμπαραγωγή με το Θέατρο του Νέου Κόσμου, υπό τις σκηνοθετικές οδηγίες του Σίμου Κακάλα και μιας γερής ομάδας ηθοποιών με προεξάρχουσα την Τάνια Τσανακλίδου.

Ο Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ, βασικός εκπρόσωπος του Νέου Γερμανικού Κινηματογράφου αποτελεί έναν από τους παραγωγικότερους σκηνοθέτες στην ιστορία, καθώς κατάφερε μέσα σε 13 χρόνια να δημιουργήσει 41 ταινίες μεγάλου μήκους. 

Στους περισσότερους από τους ήρωες του Φασμπίντερ, συναντάμε την αδυναμία έκφρασης των συναισθημάτων, τον πόνο, τη βία και τη φθορά στις διαπροσωπικές σχέσεις και το κυριότερο, πρόσωπα που ζουν στο περιθώριο και έρχονται αντιμέτωπα με τα πάθη τους.

Έργο επίκαιρο στις μέρες μας σε μετάφραση και διασκευή του Σίμου Κακάλα εξιστορεί την ιστορία της Έμμυ (Τάνια Τσανακλίδου), μιας καθαρίστριας χήρας με τρία παιδιά, που ερωτεύεται τον κατά πολύ νεότερο της μετανάστη Αλί (Κωστής Καλλιβρετάκης) και έρχεται αντιμέτωπη με το ξενοφοβικό και κλειστό περίγυρο της όταν αποφασίζει να ζήσει την υπόλοιπη ζωή της μαζί του και να τον παντρευτεί. 

Φεβ
26

Η επιλογή της εβδομάδας: "Η δύναμη του σκότους" σε σκηνοθεσία Ελένης Σκότη

Το εν πολλοίς άγνωστο έργο του περίφημου Ρώσου συγγραφέα Λέωντος Τολστόι, παρουσιάζει επί σκηνής η Ελένη Σκότη και η θεατρική ομάδα της, ΝΑΜΑ, εκπλήσσοντας για μια ακόμη φορά το αθηναϊκό κοινό.

Το έργο, γραμμένο το 1886, αποτελεί πρότυπο του ρωσικού νατουραλισμού και είναι ένα βαρύ “κατηγορώ” ενάντια στην κοινωνική ψευτιά και υποκρισία.
 
Θεωρήθηκε τόσο σκληρό και επικίνδυνο για την εποχή του, που απαγορεύτηκε από τη λογοκρισία της τσαρικής Ρωσίας για ν' ανέβει στο θέατρο Tέχνης 16 χρόνια αργότερα, το 1902.

Ο Τολστόι, με αφορμή ένα πραγματικό περιστατικό (ένας χωρικός ομολογεί στο γάμο της προγονής του, ότι την βίαζε και είχε αποκτήσει παιδί μαζί της, το οποίο και το είχε σκοτώσει), αναπτύσσει την πραγματικά σκοτεινή υπόθεση με τρόπο αριστοτεχνικό και σπαραχτικό, θέλοντας να αποδείξει πως η ρίζα του κακού στην κοινωνία βρίσκεται στην αμορφωσιά και στις πρωτόγονες συνθήκες ζωής μιας ολόκληρης κοινωνίας βουτηγμένης στην αδικία, στην επιδίωξη του χρήματος και σε μια σκληρή, ανελέητη τις περισσότερες φορές ζωή. 
Φεβ
13

Η επιλογή της εβδομάδας: Μια μέλισσα τον Αύγουστο

Το να μεταφέρεις μια ταινία στο θεατρικό σανίδι, είναι πραγματικά πολύ δύσκολο εγχείρημα, μιας και το θέατρο δε σου προσφέρει την πολυτέλεια των φυσικών σκηνικών του εξωτερικού χώρου, πόσο μάλλον όταν καλείσαι στο αυστηρό πλαίσιο της θεατρικής σκηνής να στήσεις μια παραλία, και να φτιάξεις ατμόσφαιρα καλοκαιρινής αυγουστιάτικης ημέρας.
 
Κι όμως, παρ’ όλες τις αντικειμενικές δυσκολίες του εγχειρήματος, ο Βαγγέλης Λάσκαρης, με τη συνδρομή της σκηνογραφίας του Γιώργου Λιντζέρη, κατάφερε με εξαιρετικό και απλό τρόπο να μας μεταφέρει στην απομονωμένη ακτή ενός νησιού και να γίνουμε συνλουόμενοι με την παρέα της παράστασης “Μια μέλισσα τον Αύγουστο” του Θοδωρή Αθερίδη, στο Vault Theatre Plus

Το στόρυ γνωστό και από την ταινία: 

Ιαν
30

Η επιλογή της εβδομάδας: "Η Δίκη του Κ." σε σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου

Ένας μετρονόμος ηχεί καθ’ όλη τη διάρκεια της παράστασης. 

Hδη λοιπόν από την έναρξη του έργου ο ήχος δημιουργεί στον θεατή την αίσθηση του καθορισμένου, με αυστηρή ακρίβεια μετρημένου και σχεδιασμένου, απ’ όπου η δυνατότητα διαφυγής, παράκαμψης ή ανυπακοής καθίσταται αδύνατη.

Διότι ο μετρονόμος αποτελεί το πλέον αποτελεσματικό σύμβολο του ελέγχου.